En cok seven oldum ben

Bazen kacip uzaklasmak istersiniz herseyden. Kimsenin bilmedigi,.kimsenin sizi tanimadigi kesfedilmemis yerlere. O zaman siz kacip uzaklasin. Ben yalnizca O’nun yanina uzaklasmak istiyorum. Ben olabildigim tek yere O’na siginmak istiyorum. Kamcilamayin ozlemimi. Kalbimi de alip kalbine tasinmak istiyorum

Sevdigin an, korkarsin kaybetmekten. Ya da benim gibi sirf kaybedecegin insan fazla olmasin diye sevmekten kacarsin. Cunku bencilsindir. Ya da fazla yenik hayata… Bir nefes cekersin icine. Derin bir nefes… Tabi siz cektigini bile hissetmezsin. Sonra haber beklersin. Beklersin, beklersin… O nefesi vermedigini farketmezsin. Yalnizca ona odaklanmissin. Dilinde bi’ dua, kalbindekini soramam bile. Korkuyorsun. Gozlerin yanincaya burnun sizlayincaya korkuyorsun. Hala bekliyosun ama. Kendini avutursun, yalnizca avundugunu sanirsin. Uyuyakalmistir, biliyosun ama “yurege soz gecmez” asamasindasin. Oyle ki meraktan, uzuntuden, kederden ve en cok da korkudan geberiyorsun.
Birak o kitabi bence. Okumuyosun zaten. O iyi. İyi dusun ki iyi olsun. Biraz sonra uyanicak. Uyanicak. Korkma. “gitmem” demisti, gitmez.

Tamam tamam biliyorum bosa konusuyorum. Hadi soyle de rahatla: -ulan pic, bi uyan, bi cevap ver bana.

Farkindasin dimi. Kaybetmekten cok fazla korkuyorsun. Korkma diyemem, cunku ben beceremediklerimi soyleyemem. O gelene dek aldigin nefesi veremezsin.

Hislerini istedim. Hissetmek istedim. Hata yapmis gibi hissetmekteyim. Bu seferki benim olsun dedim. Ama vermedin Once sevdirdin Sonra vazgectin. O’nu bana cok gordun. Cok mu sey dedim: Bir omur mutluluk diledim Bize.

Bir anda hayatima girip herseyim olmamaliydin. Hic yazamadigim romanimdin sen. Basini bilemedim o yuzden. Olaylari takip edemedim. Sen gelecegi dusunursun hep, bense an’i. Cok benzeriz birbirimize, bir o kadar da dunyalarimiz farkli. Hayallerimiz ortak belki, bilmiyorum. Bunu sana hic sormadigimi farkettim simdi. En buyuk hayalin ne? Sensin, deme. Buna inanmam. Benden once de yasadin sen. Benden once de hayallerin oldu. Neydi onlar? Herseyimiz tam gibi gorunurken aramizda biseylerin eksik oldugunu farkettim bugun. Seni tanimiyorum ben. Her zaman “bana cok benziyosun” diyorum ama bana benzemeyen yanlarini bilmiyorum.

“Ben yalnizca mutlu anlarinda mi varim?” diye sormustum sana. Simdiyse “Bana herkese gosterdigin yuzunu mu gostericeksin?” diye sormak istiyorum. Senin hic icini bilemicek miyim? Hakkinda bu kadar cok ama bir o kadar da az sey bilirken nasil guvenebiliyorum sana? Senden cok sevmedigime inaniyorum; ama bi gun en cok seven ben olucam. “Bir gun”lerimiz gerceklesiyor. Emin ol o gun de cok yakindir.

futursuz:

Boş vakitlerimde tek başıma vapura binmeyi ya da daha önce hiç binmediğim otobüslere binip son duraklara kadar gitmeyi severim ben. Bugün uzun bi yol seçtim gitmek için, düşünecek çok şey olduğundandır belki de. Daha kulaklıklarımı çıkarmamışken biri oturdu yanıma.

Eskiden çok yakışıklıymış…

I can let you die, if that’s what you want. If you really believe your existence has no meaning. I’ve thought about it once or twice over the centuries, truth be told. But i’ll let you in on a little secret..